Leven

Zeventig jaar duren onze dagen, of tachtig als wij sterk zijn. Psalm 90:10 NBV21. 

Ons leven duurt maar kort, zeker gezien in het licht van de eeuwigheid. Toch vragen wij ons af waarom God zo lang wacht met de komst van de nieuwe hemel en aarde. Misschien moeten we even kijken naar wat Mozes schrijft in vers vier van deze psalm; Duizend jaar zijn in uw ogen als de dag van gisteren die voorbij is. Als je dan bedenkt op grond van de bijbel is berekend dat er ongeveer 6.000 jaar voorbij is gegaan sinds de schepping. Dan zijn er in Gods ogen nog maar 6 dagen voorbij gegaan. We moeten ons aardse bestaan niet in aardse tijd meten maar afzetten tegen de eeuwigheid. 

Als het gaat om ons korte aardse leven komt namelijk ook altijd de eeuwigheid ter sprake. Dat zien we bijvoorbeeld ook in psalm 103: De mens – zijn dagen zijn als gras, hij is als een bloem die bloeit op het veld en verdwijnt zodra de wind hem verzengt; de plek waar hij stond, kent hem niet meer.  Maar de HEER is trouw aan wie Hem vrezen, van eeuwigheid tot eeuwigheid, Psalm 103:15-17 NBV21. Je zou verdrietig kunnen worden van deze tekst omdat ons leven maar kort is. Na verloop van tijd zal er niemand meer op aarde zijn die ons zich herinnert. Er is echter wel één Iemand die ons zich herinnert: God is trouw tot in eeuwigheid. Hij zal aan ons denken als de eeuwigheid ook voor ons zal beginnen. 

Dat God trouw is tot in eeuwigheid komt ook terug in een van de laatste Bijbelboeken: ‘De mens is als gras en zijn schoonheid valt als een bloem in het veld; het gras verdort en de bloem valt af, maar het woord van de Heer houdt eeuwig stand.’ 1 Petrus 1:22 NBV21. Het woord waar God zich aan zal houden tot in eeuwigheid, daarover schrijft Petrus in vers 4 en 5 van dit hoofdstuk: Er wacht u, die vanwege uw geloof door Gods kracht wordt beschermd, in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet, die klaarligt om aan het einde van de tijd geopenbaard te worden. Het einde van de tijd is het begin van de nieuwe hemel en aarde. Voor ons zal dat het begin zijn van de eeuwigheid. Uit deze bijbeltekst kunnen we twee bemoedigingen halen; één, we worden door Gods kracht beschermd in dit korte leven; twee, er wacht ons een erfenis die nooit verwelkt. Wat ik hier mooi aan vind is het woord verwelken. Deze term wordt gebruikt voor de kortheid van ons leven. Het mooie daaraan is dat ‘verwelken’ een term is die alleen voor deze aarde geldt. In de eeuwigheid zal er niets meer verwelken, ook ons lichaam niet. In het eeuwige leven zullen we altijd in de kracht van ons leven zijn; geen aftakeling meer, niet fysiek en zeker geestelijk niet.

Ik hoop dat dit je helpt in dit leven en dat je kan uitzien naar de eeuwigheid.